Een der oudste heraldische dieren ter wereld

Onze steenuil

De steenuil is in veel opzichten een opmerkelijk dier. Allereerst al omdat men hem in de regel niet (klemtoon op “niet”) opmerkt. De kleinste van onze uilensoorten uit deze streek lijkt het verstoppertje spelen te hebben uitgevonden, want als zijn vertegenwoordigers stilletjes in knotbomen of boomgaarden zitten, zijn ze nauwelijks waar te nemen. Als wapendier van het natuurbeschermingscentrum in het district Kleef is hij echter absoluut passend. Het is een karakteristieke vogel van het Neder-rijnse landschap die veel van haar kenmerken nodig heeft om te overleven. Bijvoorbeeld afgegraasde boomgaarden, waar hij in het korte gras zijn buit kan bespeuren. Of de knoestige knotbomen, waarvan hij de holtes als broedplaats kiest. Met zijn grote ogen wekt hij zeker sympathie op wat echter niet altijd het geval was. In het oude Griekenland belichaamde hij als zinnebeeld van de godin Athene zelfs nog de wijsheid en werd het wapendier van Athene. Bij ons werd hij echter als ongeluksbode gevreesd. Men zag hem nu eenmaal niet, maar men kon hem horen. Speciaal in winternachten verstonden de mensen zijn roep “Kuwitt” als een klagelijk “Komm mit” (kom mee) als uitnodiging aan de stervenden. Omdat in de tijd voor onze centrale verwarming in de winter nu eenmaal meer sterfgevallen waren, bracht men de steenuil in verband met treurige gebeurtenissen ?? Tegenwoordig weten wij wel beter en waarderen de plaats die hij als muizenverdelger in de ecologische structuur inneemt. Hij heeft het weer gehaald op een munt: de Griekse 1 euro munt toont de afbeelding van een antieke Atheense drachme met een steenuil. Misschien heeft u er wel een!

Terug