De ijsvogel

Een vliegende edelsteen

Een Franse sage vertelt dat Noah toen de regen ophield eerst een duif wegstuurde om land te zoeken. Als tweede verkenner stuurde hij een ijsvogel, die toen nog een grijs verenkleed had. Hij moest echter uitwijken voor een storm en vloog daarbij zo hoog dat de zon onder hem lag. Zijn bovenkant nam de kleur van de hemel aan, terwijl zijn buik door de zon rood kleurde. Ook kon de kleine vogel de ark niet meer terugvinden en dus zoekt hij er ook nu nog naar in het water. Zo zou de ijsvogel aan zijn kleuren en zijn leefgebied gekomen zijn. Als u geluk heeft kunt u op deze plek de fraaist gekleurde vogel van ons gebied zien. Afhankelijk van de lichtval schijnt de ijsvogel, van kobaltblauw tot turquoise en zijn onderkant oranje tegen de overwegend groene en bruine achtergrond, daadwerkelijk een edelsteen. Ijsvogels zijn behendige jagers. Vanaf zijn verhoogde plaats stort hij zich met de kop naar voren in het water en grijpt dan zijn prooi met zijn lange dunne snavel. Kijk maar eens vanaf de brug, misschien ontdekt u wel de kleine vissen in het water, waaraan de ijsvogel als maaltijd de voorkeur geeft. Toch heeft niet elke duik succes want hij stoot er ook vaak naast. Probeer maar eens uit waar dat aan ligt. Als u een stok in het water steekt, dan ziet het er onder het wateroppervlak uit alsof er een knik in zit. Dit effect van de breking van het licht moet ook door de ijsvogel in acht genomen worden bij het richten en het lukt niet altijd. De jonge dieren moeten dit eerst met moeite leren. Voor zijn twee broedsels per jaar heeft ons juweel, behalve helder water met gezonde kleine en jonge visjes,  ook nog droge loodrechte oevers nodig waarin hij zijn nestholten van een meter diep kan bouwen. Dat zijn wel zeer speciale eisen aan zijn leefomgeving en wij moeten er goed op letten, zulke gebieden te beschermen. Het zal ook morgen nog de moeite waard zijn, naar de glinsterende kleuren van de ijsvogel uit te zien.

Terug