Niet van hun doel af te brengen

De bruine pad

Er zijn dieren die zich zo verbazend goed aan onze moderne civilisatie hebben aangepast dat men zich slechts verwonderen kan. Bijvoorbeeld kraaien, die hun noten door auto’s laten kraken bij de stoplichten.
En dan zijn er ook dieren wiens leefpatroon zulke aanpassingen niet toelaat De gewone of bruine pad is een dergelijk geval.
Al duizenden jaren volgt hij hetzelfde levenspatroon. Zoals alle amfibieën leeft hij zowel in het water als op het land. Hij wordt in het water geboren en verlaat dat in de zomer als jong dier en trekt weg met ontelbare soortgenoten naar biotopen waar ze haar lievelingsvoedsel vindt.- wormen, slakken, spinnen of insecten. Dat kunnen lichte loof- of gemengde bossen zijn maar ook boomgaarden en andere halfopen landschappen van weiden, graslanden, heggen, ja zelfs volkstuinen, begraafplaatsen of vochtige kelders. In het voorjaar na de vorstperiode verlaten de padden hun winterverblijf en banen zich in grote groepen ’s nachts een weg naar hun paaiplaatsen, zelfs die waarin ze zelf op de wereld kwamen.
Helaas wordt deze oeroude levenskringloop in onze hedendaagse wereld door iets tegengewerkt wat de natuur niet kon voorzien: straten met snelle auto’s die tussen de winterverblijven en de paaiplaatsen liggen. Die eisen elk jaar ontelbare offers tijdens de paddentrek. Voor de mensen in de middeleeuwen was het volledig onverschillig geweest. Voor hen gold de pad als het allerlelijkste dier van de wereld en werd met de duivel in verband gebracht. Nooit hadden zij zich kunnen inleven in de onkosten die tegenwoordig worden getroffen voor het leven van deze streng beschermde diersoort. Nieuwe wegen in de omgeving van de paddentrek worden standaard van een paddentunnel voorzien. Waar die ontbreken, richten natuurbeschermers vaak beschermingshekken van folie die de padden weghouden van de straten. Op zoek naar een doorgang vallen ze dan in een ingegraven emmer waarmee ze de volgende dag zeker naar de andere kant gebracht worden om daar hun tocht voort te zetten. Let er als automobilist alstublieft op, mogelijk door langzaam te rijden, als u hier het waarschuwingsbord met de padden langs de kant van de weg ziet staan. Want de dieren worden niet alleen gewond door de banden maar sterven ook door het drukverschil dat door het langsrijden ontstaat - hoe sneller de auto hoe groter de zogenaamde stromingsdruk. Dus in geen geval sneller dan 30 km per uur rijden!
En als u hier dieren op straat ziet, als ze in de zomer bergopwaarts, of in de winter bergafwaarts trekken dan mag u ze ook graag helpen bij het oversteken.

Terug