Tabaksverbouw bij Wissel

De schoorsteen moet roken



De omgeving bij Wissel is zanderig. Nabij deze plaats zijn ook de enige rivierduinen van Nordrhein-Westphalen te vinden. Zij zijn als beschermd natuurgebied buitengewoon waardevol voor verschillende dieren- en plantensoorten, maar dat is een zeer modern standpunt. Voor een gemeente die de akkerbouw bedrijft, is een zandige bodem geen genoegen. Er groeit eenvoudigweg bijna niets. Ongeveer 200 jaar geleden brachten emigranten uit de Pfalz een nieuw plant mee die onder de speciale omstandigheden van de bodem van Wissel, behoorlijk goed gedijt. Dat was het begin van de aanbouw van tabak te Wissel. Tabak heeft warmte nodig. Nu is de Nederrijn niet bepaald beroemd voor zijn zonnige klimaat. Men is nog een eind verwijderd van de Kaiserstuhl – gebergte. Maar de zandbodem rond Wissel is relatief droog en warmt in de zon sneller op dan de zware vruchtbare uiterwaardengronden. Tabak werd een belangrijke bron van inkomsten voor de boeren. Zelfs als men er niet van kon leven, omdat men te weinig landbouwgrond had, verstrekte het toch een behoorlijke neveninkomst. Het lijkt een beetje op evolutie, een plaatselijk nadeel kan met de juiste kneepjes (hier dus de juiste planten) zowaar een voordeel worden. In de glorietijd in de 19e eeuw werden 18 hectare benut voor tabaksverbouw. In de gemeente had men een tabak coöperatie opgericht, die de afzet voor de verbouwers waarnam. In de toptijd produceerden 100 verbouwers 50 ton Rode Virginia tabak. Die werd aan tabaksproducenten in Emmerich, de Eifel en tot in de Pfalz verkocht. De Wisselse Rico zoals het loof ook werd genoemd, was eerder geen absoluut topproduct maar werd door Napoleon belast. In Parijs wist men daadwerkelijk van de Wissel. In de 20e eeuw deed toenemende concurrentie uiteindelijk de Wisselse tabak de das om. Tegenwoordig zou de verbouw ervan toch al niet meer politiek correct zijn geweest

Terug