Huis Empel

Hoe de tijden veranderen!


Tegenwoordig lijkt de Burcht Empel een vervallen ruïne. Aan de hoogte van de restanten en de grote ramen kan men zich nog voorstellen wat een elegant en indrukwekkend gebouw het eens geweest moet zijn. Toen de burcht Empel in de 14e eeuw voor het eerst genoemd werd waren de ramen zeker minder groot en uitnodigend. De graaf van Kleef en de aartsbisschop van Keulen streden hierom de zeggenschap. Wie er ook op zulke interessante tijden op de burcht zijn zetel had moest wel rekening houden met moeilijkheden, waardoor de bouw toentertijd ook nogal afwijzend gewerkt moet hebben. Met een burchtkapel presteerde men in elk geval iets buitengewoons. Maar zoals gezegd, de tijden veranderen en op een zeker moment kan men zich een weinig comfort veroorloven - wat grotere glazen ramen. Zover kwam het dus in de 16e eeuw, weliswaar werden de tijden er niet eenvoudiger op. De strijd tussen Spanje en de Nederlanden betrok ook Huis Empel erin en de daarop volgende dertigjarige oorlog was bij lange na niet de laatste twist waaronder onze regio te lijden had. Toch schijnen de heren van Huis Empel geluk te hebben gehad, want zij verkregen het de jurisdictie van het hoog gerecht. Anders gezegd: ze mochten het oordeel vellen in alle rechtszaken, zelfs die waarin de doodstraf mogelijk was. Als zodanig behoorde Huis Empel tot de onafhankelijke heerlijkheden, een status waarop men als edelman behoorlijk trots geweest is. De betekenis van het Huis taande daarna weliswaar, maar het had de eeuwen doorstaan - tot aan de tweede wereldoorlog. Wat alle eerdere conflicten niet gelukt was bracht deze catastrofe van de 20e eeuw teweeg met verschrikkelijke grondigheid. We staan hier niet bij een romantisch overblijfsel uit de middeleeuwen of de Renaissance maar een gedenkteken dat ons aan onze jongste geschiedenis kan herinneren.

Terug