Morene

Vroeger was het hier behoorlijk koud!

In sprookjes leven bergen vaak. Dan heeft de Monreberg hier mogelijk nog niet meegekregen, dat wij mensen bestaan. Wie weet hoe vaak bergen wakker worden en om zich heen kijken. Eén ding is zeker: De Monreberg is in de laatste ijstijd geboren toen aan ons mensen in deze omgeving nog niet te denken viel. Zijn geboorte was nogal heftig want eigenlijk komt hij hier niet vandaan. Het is een zogenaamde grondmorene en die worden door gletsjers gevormd. Gletsjers stromen als rivieren maar veel, veel langzamer. In de laatste ijstijd vorderden ze uit het hoge noorden tot hier aan de Neder-Rijn. Bij hun opmars schoven ze aan hun voorzijde losse rotsen stenen en zand voor zich uit. Hoe groter en hoger de gletsjer hoe groter de wal van rolstenen die voor het ijs uit ging. Tot ons geluk werd het op zeker moment weer warmer. Vervolgens stopten de gletsjers, terwijl het wegdooien en het voortschuivende ijs elkaar in evenwicht hielden. Toen kregen de stijgende temperaturen de overhand en het ijs trok zich terug. Wat het natuurlijk niet deed, was al het puin dat het hier had opgeworpen weer mee terug nemen. Dat hebben wij mensen allemaal niet meegekregen omdat het behoorlijk lang duurde voordat we ons hier na de heerschappij van het ijs konden vestigen. We kunnen de Monreberg echter als overblijfsel van deze tijd nog zien. Hij markeert daadwerkelijk de toenmalige ijsgrens en loopt hiervandaan tot aan de Klever berg. De enorme gletsjers van de ijstijd hebben met hun morenes toch nog veel meer hun stempel gedrukt op het landschap. De Monreberg is slechts een deel van een heel systeem, dat via de Kleverberg naar het noorden en tot voorbij Krefeld naar het zuiden reikt. Zo helemaal heeft de ijstijd ons nog niet losgelaten - we leven midden tussen haar sporen.

Terug