FFH-Gebied

FFH-Gebied?

Dat klinkt een beetje als het zendgebied van een radiozender. In werkelijkheid staan deze drie letters echter voor fauna, fora en habitat, Latijn voor dierenwereld, plantenwereld en leefruimte. Daarmee wordt echter niet meteen duidelijk waar het om gaat. Sommige oude-rijnarmen zoals hier de Kalflack ondervinden daardoor speciale bescherming. Zij zijn als zodanig onderdeel van het EU-brede programma voor het behoud van bijzondere leefruimten. De reden daarvoor vormt de zeldzaamheid van de hier levende dier-en plantensoorten. Dat is echter maar het halve werk. Net zo belangrijk is de wederzijdse afhankelijkheid van de verschillende soorten en van de leefomgeving. Juist dit nauwe evenwicht tussen de verschillende soorten bepalen de uitzonderlijkheid van het beschermde gebied. In de oude Rijngebieden zoals die aan de Kalflack wordt het bijzonder duidelijk hoezeer de bewoners van een karakteristieke leefomgeving op elkaar zijn aangewezen. Een typische plantengroep wordt hier gevormd door planten met drijvende bladeren zoals de waterlelie en de plomp. Om te kunnen gedijen hebben de wit-bloeiende waterlelies een waterdiepte van 1 meter nodig, voor de gele plomp mag het zelfs 4 meter zijn. We kunnen aan de planten dus zien hoe diep het water ongeveer is. Drijvende bladeren beïnvloeden de watertemperatuur en het zuurstofgehalte van het water waarop dan, de in het water levende vissen en insecten reageren. Veel vis- en insectensoorten hebben ook de stengels nodig om hun eieren er aan af te zetten. Het plantenrijke karakter van de rustige Kalflack biedt op deze wijze een thuis aan specialisten zoals de snoek en de zeelt, die precies op een dergelijke leefruimte aangewezen zijn. De vergaande intacte leefgemeenschap van de Kalflack is echter met het verdwijnen van de oude Rijn-uiterwaarden zeldzaam geworden. Omdat een dergelijke leefomgeving toch het bijzondere van het Neder Rijnse landschap vormt, was het voor de EU de bijzondere beschermingsstatus van een FFH-gebied waard.

Terug