Een ingehouden wilde

De “Wild”

Hoewel de “Wild” zijn naam hoegenaamd geen eer aandoet, kan ze terugzien op een bewogen geschiedenis.  Hier, waar ze zich aan de voet van de Eltenberg verwijdt tot een klein meer, kan men inzien dat ze door de Rijn is vergeten. De Rijn stroomde in de oertijd om de Eltenberg heen en toen zijn bedding zich verplaatste, was de Wild alles wat overbleef. Tegenwoordig wordt ze deels gevoed door de Millinger Landwehr. Achter deze naam schuilt een oude grens die uit meerdere parallel lopende sloten bestaat. Ze zijn gevuld met water en draineren deels de oude Rijnuiterwaarden. Langs de Eltenberg, en in het bijzonder hier aan het kleine meer, geeft de Wild nog een prachtige indruk hoe de wateren van de uiterwaarden eruit gezien moeten hebben, voor de intensieve benutting van de regio door de mensen. Stille waterlopen die bij hoogwater indrukwekkend kunnen aanzwellen werden omgeven door uiterwaardbossen waarin zich boomsoorten zoals wilgen, elzen en zwarte populieren bevonden. Het rustige water van de Wild met zijn rijke plantengroei, waterlelies en plompen, is ook nu nog een perfecte kinderkamer voor vissen waarvan het kroost zich in de Rijn zelf niet zo thuis voelt. Ook voor amfibieën is deze omgeving ideaal. Ze trekken om te paren allereest vanaf de Eltenberg naar het water, om na de vervulling van hun plicht weer terug te klimmen. Dat is natuurlijk voor vogelsoorten zoals de reiger en de ijsvogel net zoiets als een gratis zelfbedieningsrestaurant en daarom kan men ze hier met een beetje geluk gadeslaan. Haar weg stroomafwaarts voert de Wild dan vanaf dit landschappelijk juweeltje naar Nederland, waar ze met haar naam “Oude Rijnstrang” nog herinnert aan haar oorsprong. Daar wordt ze via het Pannerdense kanaal uiteindelijk weer met de machtige Rijn verenigd, waar ze eens aan toe behoorde.

Terug